زشتى قرار دهد ؛ همچنان كه گفته است : إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ « 1 » . « اگر از كارهاى بزرگى كه شما از آن نهى شده‌ايد اجتناب ورزيد ، ما گناهان كوچك شما را مىآمرزيم . » و نيز فرموده است : إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ . « 2 » « خداوند شرك را نمىآمرزد و غير از شرك را براى هر كس كه بخواهد مىآمرزد . » و معلوم است كه اين عدم مغفرت شرك در غير مورد ايمان و توبه است ؛ چون اگر كسى مشرك باشد و سپس موحّد گردد ، نفس همين توحيد ، توبهء اوست و موجب غفران . پس شرك در حال شرك قابل آمرزش نيست نه بعد از توحيد كه تبدّل موضوع شده است . و بنابراين با وجود ايمان و توبه شرك هم مانند سائر گناهان قابل غفران است . بارى ، و هم خداوند مىتواند تكثير عمل قليلى را بنمايد ؛ همانطور كه گفته است : مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها . « 3 » « هر كس عمل نيكى انجام دهد براى او ده برابر پاداش خواهد

--> ( 1 ) قسمتى از آيه 31 ، از سورهء 4 : النّسآء ( 2 ) صدر آيه 48 ، از سورهء 4 : النّسآء ( 3 ) صدر آيه 160 ، از سورهء 6 : الانعام